Actueel

EEP (leerling) »

EEP

Het is maandag kwart voor 8 en ik loop naar school. Als je nog een beetje slaperig bent en door de ramen gluurt, lijkt het net of de school bezet is door pinguïns! Je komt de school binnen en ziet leerlingen in pak. Als je vervolgens dichterbij komt zie je dat het zenuwachtige, trillende vierdeklassers in pak zijn. Snel nog voor achten de laatste speeches inleveren, om half 9 de zaal in en dan begint het.

De eerste commissie is aan de beurt en de eerste sprekers staan, met hun blaadjes wapperend in hun handen, achter de microfoon. Er worden resoluties vergeleken met een donut, Sneeuwwitje en de zeven dwergen wordt herschreven als Sneeuwwitje en haar zeven kinderen, commissies bieden zaken als ‘zekere zekerheid’ en ‘speciaal gespecialiseerde mensen’ en heten ook de ‘andere overige aanwezigen’ welkom.

Ook leren we wat. Zo vallen mensen niet onder goederen, ligt Afghanistan niet aan de Middellandse Zee, zou meneer Van Gulik je liquideren als je iets verkeerds zegt en als je commentaar hebt wordt dit verdedigd met “het is gewoon een feit!”.

De laatste commissies zijn aan de beurt. Eerst krijgen we een verhaal over onze goede vriend Yousef uit Afghanistan en vervolgens lijkt het erop dat we verzeild zijn geraakt in een biologieles. We moeten alles bij de wortels aanpakken, niet de wortels afsnijden, de wortels niet laten groeien, de wortels verwijderen en zo nog veel meer met wortels.

Aan het eind is iedereen opgelucht dat het erop zit, maar ook teleurgesteld dat het nu al voorbij is. De dag wordt gezellig afgesloten en vannacht zal iedereen weer lekker kunnen slapen.

Marjolein van Schooneveld