Een prettig gesprek met Emo Verkerk

Vrijdagmiddag 29 maart gingen Aoife, Franka en Olivier (drie van de vier Amerika-dubbelaars uit klas 5) met mw. Van der Meer en dhr. Tromp Meesters naar Galerie Baars in Amsterdam. Daar hing werk van Emo Verkerk, een schilder die op het punt van doorbreken staat in New York.

Verkerk is naast een groot schilder ook een groot lezer en daarnaast ook een heel vriendelijke man. We hadden een afspraak met hem om te spreken over de relatie literatuur-schilderkunst. Dit in het kader van de leesbevordering.

De leerlingen hadden zich grondig voorbereid, een novelle van Verkerks favoriet van Oudshoorn gelezen en keurig vragen geoefend in de trein. Dit loonde de moeite. Het werd een wel heel prettig gesprek, waarbij van alles voorbijkwam: de tijdsnotie van de Hopi-indianen (Olivier wist daar verrassend veel van), de predestinatie-opvatting uit Spinoza’s Ethica tegenover ‘het lot’ (tychè) bij Herodotus en natuurlijk de manier waarop zijn schilderijen tot stand kwamen (veel tychè zat daarbij: ‘toen dacht ik: ja, zo moet het zijn!’, aldus Verkerk een aantal keren bij zijn uitleg. En hij had gelijk: het is prachtig werk.) Kortom, we hadden van alles om te zien en om over te praten. De leerlingen kwamen zo op een wel heel onverwachte manier in aanraking met datgene wat ze bij diverse collega’s hadden opgepikt. Hulde aan de leerlingen, maar ook hulde aan ons, docenten!

En dat allemaal in Amsterdam, waar het uitbottend loof aan de grachten alles nog van een zeer natuurlijke charme voorzag.

Recent Posts